Etiket: Hasan Doğuyel
-
I Suffocate
The film camera has always had its own intrinsic form. To overlook or disregard this form and its rhythm means missing the essence of the film.
-
N’importe où hors du monde
Silence. A piece of me torn from my chest. My being wanders aimlessly around it, unable to see. I translate its echo into cinema. The sight of trees in the darkness astonishes me. My vision blurs. A film of sighs for every moment that was and will never be again.
-
I Suffocate
Film, harekettir. Doğa’daki bir film ise ruhun hareketlenmesidir.
-
Nerede Olursa Olsun, Dünya Dışında Bir Yerde
Sessizlik. Göğsümden bir parça kopmuş. Benliğim görmez halde etrafında dolanıyor. Yankısını sinemaya naklediyorum. Karanlıkta ağaçların görüntüsü şaşırtıyor. Gözlerim bulanıklaşıyor. Olan ve artık olmayacak her bir âna iç çekişlerimin filmi.
Othon Cinema 